10 Kasım Bir bulut inmiş,beyaz, Karlı dağlar başına. Her 10 Kasım sabahı, Bir ateş düşer, döşüme. Nerdesin, ey Ata?m nerede? Sensiz millet, öksüz burada. Sanat, ilim, fen seninle. Sevinen, gülen seninle. Olmak isterdik inan, Ebediyen seninle. Dağların, ak başı kar mıdır? Kuşlar, Ata?mdan haber, var mıdır? Yarım bıraktığın işler, Bugün, sanki seni bekler. Zengin millet hayalin, Acep, neden emekler? Sen gelmiyorsan, bir haber gönder. Kim içimizdeki, Atatürk gibi önder?

10 KASIM Ben hiç 10 Kasım'a “Günaydın” demem ki Ben sensiz 23 Nisan'a Hoş geldin diyemem ki Seni özlesek bile Elden ne gelir ki Bir daha senin gibi Gelecek mi ne belli Bak 10 Kasım yine geldi Gözlerde yaşlar tükendi Aradan 78 yıl geçse bile Senin hatıran hiç bitmedi Sabahlar her zaman güzeldir Seni hatırlatmadıkça Günaydın denir ama 10 Kasım olmayınca

10 Kasim

Yıl otuz sekiz On Kasım Perşembe
Hatırdan çıkmayacak bir sonbahar.
Sarsılıyor İstanbul yedi tepe,
Yaman esmiş Dolmabahçe'de rüzgar.

Gerçek olamaz, olsa olsa bir düş,
Dokuzu beş geçe Atatürk ölmüş.
Böyle toptan bir yas nerede görülmüş,
Beraber ağlıyoruz kurtlar, kuşlar.

Bu memlekete en çok hizmet eden,
Bu aşk ile dağlara gücü yeten,
On sekiz milyonun omzunda giden
Atam, Ankara sırtlarında yatar.